Vragen? Bel +31 (0)85 273 6387
Blended learning
strookjes phaos 0008 Laag 20

Wat Covid ons heeft geleerd: sneeuwscheppen

10 september 2020

sneeuwschuiver

Terugkijkend naar zes maanden Covid19-in-de-praktijk vroegen we onze collega's naar hun belevenissen, frustraties, triomfen en dilemma's. Bladerend door hun verhalen kwamen er wat gedeelde beelden boven, die we koesteren als levenslessen en die ons deels een perspectief geven op de toekomst.

Je omgeving bepaalt

Dat we een dienstverlenend bedrijf zijn, werd in maart meteen hardhandig benadrukt. Van de ene op de andere dag kwamen de afzeggingen en het uitstel van een reeks programma's. Daar heb je je dan maar naar te voegen. Gelukkig begrepen veel opdrachtgevers welke financiële puzzel ze daarmee voor ons neerlegden. Oplossingen werden gezocht en gevonden. Vervolgens waren het de regels van een verantwoordelijke overheid die bepaalden wat wel en niet kon. Het dwong ons om opnieuw te kijken naar ons werk. In heel korte tijd over te schakelen naar een online format, programma's volledig opnieuw te ontwerpen en ons een aantal nieuwe technische platforms eigen te maken. Deelnemers aan trainingen op een nieuwe manier te bedienen 'alsof het de gewoonste zaak van de wereld is'. En daar kan je dan niet alleen volgend in zijn, je moet er ook vol voor gaan staan en de lead nemen. 

Een blik in de spiegel

Dat vraagt van elk van ons een herbezinning op onze rol. Waarom houd ik ook alweer van mijn vak? Wat betekent dat in een tijd dat ik een groot deel van de dag gekluisterd ben aan een beeldscherm? Kan ik in mijn hoofd ruimte maken voor nieuwe initiatieven, zoals het organiseren van online risicosessies, die nieuwe en onverwachte effecten blijken te hebben? Wat vraagt mijn werk van me en hoe flexibel ben ik nog? En banaal, nu we weer aan de slag kunnen op locatie, is het echt mijn rol om als een politieagent deelnemers in een sessie aan te spreken als ze onvoldoende afstand houden? Of is het genoeg als ik vaak en zichtbaar mijn handen insmeer met handgel? Wat zeg ik als mensen alleen nog maar digitaal af willen spreken, omdat het gevoel van veiligheid de voorrang krijgt boven de behoefte tot nabijheid? Maslov leeft...   

Hoezo samen?

Wij hebben als adviseurs en trainers een intens sociaal vak, ook als het gaat over zakelijke inhoud en zelfs als we bezig zijn met de intieme details van de projectplanning of portfoliomanagement. Ik moet denken aan mijn leermeester Willem Renes die altijd zei: "Communicatie gaat van je hoofd via je hart naar het hart van de ander en dan naar diens hoofd". Ga daar maar aan staan, als je voor een beeldscherm zit met veertien afwachtende gezichten en bijpassende microfoons die, zoals het hoort, op slot zijn gezet! Daarom is iedereen opgelucht dat we elkaar voor een groot deel weer kunnen ontmoeten. En dat is niet alleen omdat het aangenaam is om weer onder de mensen te zijn. De kwaliteit van wat wij kunnen doen en bereiken neemt toe door de interactie. We reageren sneller op elkaar en er is gelukkig weer ruimte voor humor en ontspanning. Je hoeft niet ziek te zijn om te lijden onder Covid-19.

Logistieke hobbels

Online is vermoeiend, we merken het bij onze klanten en bij onszelf. Iedere bijeenkomst moet in detail worden voorbereid, anders loopt het niet. Nieuwe technologie went, maar daar zit een grens aan en 'droogzwemmen' is lastig te organiseren. De dag lijkt langer te duren. Nu we weer op locatie aan de slag kunnen, is het ook weer wennen aan reistijd en behoedzaam openbaar vervoer; het is ook nooit goed. 'Normaal' is het nog steeds niet. De angst voor nieuwe besmettingen waart rond. Het brengt ons tot uniek gedrag, zoals het uitdelen van trainingsmaterialen per sneeuwschep en met handschoenen aan, zoals hier gedemonstreerd door collega Addo Hommes tijdens de Summerschool PMC.

Zo hebben we toch de lemniscaat weer doorlopen; zal wel geen toeval zijn.

En verder

We zijn er nog niet. De onzekerheid blijft; dat zal nog wel even voortduren. Tot we allemaal gevaccineerd zijn. Intussen is het zaak om niet weer te vluchten in pre-Covid business as usual. We hebben met onze online programma's ontdekt dat ze een plaats hebben naast 'live' bijeenkomsten. Nu nog het magische recept ontdekken voor praktische synergie, de combinatie waarin beide elkaar versterken en we meer en beter presteren dan ooit tevoren.

Het is een bijzondere tijd.